01Üçüncü bölümde Aras?, geciken saatlerin aynı aile çizgisi üzerinde kümelendiğini keşfetti. Arıza zannedilen şey, yıllar önce susturulmuş tanıklıkların torunlarına kadar sarkan bir yankıydı.

02Yeraltı tünellerinde ilerledikçe kubbenin gölgesi duvarlara düşmeye başladı; oysa rasathane tepede kalmış olmalıydı. Şehrin bazı yapıları yalnız mekânda değil, anlatıda da yer değiştiriyordu.

03Aras? son kayıt odasında Sera?'nın bıraktığı eksik bandı buldu. Bandın yalnız son cümlesi korunmuştu: Göğü ölçtüklerini sanarken bakış açımızı kiraya verdik. Aras?, bütün soruşturmanın merkezine ilk kez bu kadar yaklaştı.

04Bandı çalıştırdığında geciken saatlerin hepsi aynı anda düzeldi. Fakat dışarıdaki panolarda yeni bir uyarı belirdi: Kamusal yayınlar bakım nedeniyle geçici olarak askıya alınmıştır. Şehir yine savunmaya geçmişti.

05Bölüm biterken Aras? rasathaneden aşağı baktı ve bütün mahallelerin ışığının aynı anda sönmediğini gördü. Kimi bölgeler karanlığa geçiyor, kimi bölgelerse karanlığı geri yansıtıyordu. Demek ki şehir artık yalnız duyulmuyor, cevap da veriyordu.