01Final bölümünde Yunus?, nöbetçi memurun vardiya defterini bulur ve dört yolcunun aynı gece aynı vagonda değil, aynı yokluk prosedüründe kaybolduğunu öğrenir. Sistem kazayı değil, dönüşü olmayan bir boşluğu işletmiştir.

02Vardiya notlarında tren hareketleri kadar istasyon anonslarının metni de değiştirilmiştir. Yolcuların ne duyduğu, nereye indiği kadar belirleyicidir. Böylece kayboluş fiziksel olmaktan çıkıp yönlendirilmiş bir hatırlamaya dönüşür.

03Yunus? vagonu son kez açtığında içeride yolcu yoktur ama tüm camlara içeriden tek bir cümle yazılmıştır: Bizi taşımadınız, bizi sıraya koydunuz. Cümlenin çoğulu, olayın tek kişilik olmadığını kesinleştirir.

04Defterin son sayfası boş görünürken istasyon ışıkları sönünce gri mürekkeple yazılmış bir kapanış belirir: Son durak yoktur, yalnızca geri yazılan rota vardır. Yunus? o gece ilk kez hattın geleceğini kurtarmak için geçmişi ifşa etmek gerektiğini kabul eder.

05Roman bu noktada kapanır ama cevap tam verilmez. Dört yolcu bulunmaz; bunun yerine onları kaybetmeye yarayan düzenek görünür olur. Hikâye çözüm yerine kanıt bırakmayı seçer.