01Eski dairenin kayıt odasında masalar değil, kıvrılmış kıyı çizgileri duruyordu. Ruloların üzerinde tarih yerine hava basıncı notları vardı; belli ki bu kurum sokakları zemine göre değil, rüzgârın hafızasına göre kaydediyordu.

02İlya? ikinci çekmecede annesinin gençliğinde kullandığı imzayı görünce dizleri boşaldı. Ailesi kıyı mahallelerinden hiç söz etmezdi. Oysa masadaki kroki, annesinin yıllar önce kaybolduğu söylenen Gece Pazarı? geçidini bizzat işaretlediğini gösteriyordu.

03Odaya aynı anda ikinci biri girdi: çevirmelerin geçici kayıt memuru olarak tanıtılan Lora. Kâğıtları okumaktan çok sessizlikleri dinliyormuş gibi duruyordu. İlya?, onun da mavi mühür?den haberdar olduğunu cümlesini bitirmeden anladı.

04Birlikte açtıkları rulo, limanın altında ikinci bir kent katmanı çiziyordu. Resmî planda olmayan köprüler, yalnız sisli gecelerde beliren geçişler ve yanında tek sözcüklük notlar vardı: geri dönmez, yankı verir, ad saklar.

05Bölümün sonunda Lora küçük ama yıkıcı bir bilgi bıraktı: Gece Pazarı? sanıldığı gibi kaybolmadı; resmî haritadan silinmesi için bir aile adı feda edildi. İlya?, o soyadın kendi soyadı olabileceğini ilk kez açık açık düşündü.