01Üçüncü bölümde Mehlika? ve Rauf kapalı sanılan arşiv odasını buldu. Odanın rafları boştu ama katalog numaraları yerindeydi; demek ki içerik götürülmüş, dizin kasıtlı olarak bırakılmıştı.

02Her boş rafta başka ailelerin aynı güne tarihlenen değişiklikleri bulunuyordu. Sarayın yaptığı şey tek bir soy ağacını düzeltmek değil, bütün taşra evliliklerini aynı eksende yeniden kurmaktı.

03Mehlika? kendi ailesine ait dosyanın sonunda annesinin imzasını gördü. Bu, annesinin kurban değil; en azından bir süre için düzenin içindeki sessiz tanıklardan biri olduğunu gösteriyordu. Bölümün asıl kırığı burada oluştu.

04Rauf çıkmak için acele ettiğinde kapı kendiliğinden kapandı ve tavandaki kağıt şeritler aynı cümleyi fısıldadı: Sonbahar yalnız mevsim değildir. Saray, hatayı takvim gibi kullanıyordu; ne zaman açılacağını, ne zaman susulacağını böyle belirliyordu.

05Oda açıldığında ikisi de aynı karara varmıştı: belgeleri kurtarmak yetmezdi, dizini görünür kılmak gerekiyordu. Çünkü gizlenen şey içerik kadar sistemin kendisiydi.